COLUMBARIUM

We hebben er een gewoonte van gemaakt om bij het overlijden van familieleden, goede vrienden en vriendinnen, een fles champagne te laten knallen en het glas te heffen ter ere en nagedachtenis  aan de "mooie" momenten. 
Als we de fles geleegd hebben, gooien we die dan met een boog in de achtertuin en waar deze dan blijft liggen totdat de begrafenis of crematie achter de rug is. 
Zolang is dit ook een visueel aandenken. De lege flessen worden bewaard met naam en datum op de bovenplanken in mijn atelier. 
Zo hebben we een eigen columbarium, zonder de as, maar wel de geest symboliserend vervat. 

PS
 
Het is wel voorgekomen dat de fles op een steen terechtkwam en in 1000 stukjes uit elkaar spatte. 
Ook dat we een fles uit het slaapkamerraam gooiden en na een paar tuimelingen, ondersteboven op zijn kop met de hals in het gras bleef steken. 
Met een glimlach zagen we daarin nog een reflectie van en na het leven.

Peter Nagelkerke, 4 mei 2013.